Türk toplumu için okçuluğun önemli bir uğraş olduğu neredeyse konu ile ilgili tüm tarihi kaynaklar tarafından teyit edilmektedir. Okçuluğu sosyal hayatlarının bir parçası haline getiren Türkler, savaş alanlarından spor meydanlarına, atasözlerinden şiirlere kadar birçok alanda okçuluğu yaşatmış ve bize bugün takip edebileceğimiz önemli izler bırakmıştır. Türk okçuluğunun zirve noktası olarak ifade edilen Osmanlı devri Türk okçuluğu ise hakkında diğer dönemlere göre en çok bilgi sahibi olduğumuz dönemdir. Bu dönemde imparatorluk coğrafyasına yayılmış onlarca okmeydanı ve okçuluk tekkeleri aracılığı ile okçuluk kurumsal bir yapıya kavuşturulup, yaşatılmıştır. 17. yüzyılın sonlarından itibaren ateşli silahların yaygınlaşmasıyla askeri cephesini kaybeden okçuluk sportif anlamda daha sivil bir aktivite olarak günümüze kadar varlığını sürdürebilmiştir.
